Se pòt pas nomenar “Martí” perque en França se deu far tot en francés

Après dètz ans de lucha per escriure un prenom coma cal, la justícia europèa considèra que pòt pas obligar l’estat francés d’escriure “Martí” amb “í”

Alà Baylac-Ferrer luchat dempuèi 
1998 per que l’estat reconega lo 
prenom de son filh Martí

La Cort Europèa dels Dreches de l’Òme a Estrasborg (Alsàcia) a donat la rason a un ciutadan de Catalonha Nòrd, qu’a lo drech de nomenar son enfant “Martí”. Mas, per contra, considèra que l’injúria es pas pro importanta per far una senténcia qu’obligue l’estat francés d’escriure correctament lo prenom, çò rapòrta El Nacional.cat.

 

Nascut en 1998, lo jove Martí Baylac-Ferrer a vist son paire, Alà Baylac-Ferrer, luchar per que l’estat li reconega son prenom. Lo primièr trebuc lo visquèt al registre civil quand s’avisèt que lo nom de Martí èra escrich “Marti”. La justificacion de l’enregistrador es que lo caractèr “í” apareissiá pas sul clavièr de l’ordenador e, doncas, aviá “pas la potestat d’apondre l’accent”. Alà Baylac-Ferrer demandèt d’escriure l’accent amb un estilò, mas l’enregistrador refusèt pr’amor qu’aquò fariá venir lo document “fals”. Perplèxe, Alà Baylac-Ferrer presentèt un recors al procuraire, mas la responsa que recebèt foguèt qu’”en França tot se fa en francés”.

 

En seguida, pausèt un recors a la Cort Administrativa de Perpinhan, que li respondèt que nomenar l’enfant Martí, amb accent agut sus la “i” èra “una illegalitat” car violava l’article 2 de la Constitucion francesa.

 

Tanben la Cort de Cassacion de París neguèt a Martí lo drech d’escriure coma cal son nom. La resolucion del tribunal francés exprimissiá lo “caractèr obligatòri de compliment de l’alfabet francés”. Aquela darrièra accion en justícia costèt a Baylac- Ferrer aperaquí 4000 èuros en avocats.

 

Après tot aquò, Baylac-Ferrer percep que França es un estat “ostil e reticent” en çò que tanh als dreches lingüistics. En mai d’aquò, a lo sentiment que revendicar lo nom del jove Martí ben escrich “es coma metre en perilh l’estatbilitat institucionala de França”.

 

 

Tanben en Occitània

 

Tanben en Occitània plusors personas an vist mancada l’ortografia de lor nom a causa d’aquel chauvinisme intolerant. A la fin de 2011 lo registre civil de Tolosa refuspet d’inscriure una enfantona nomenada Alaís. L’argument èra lo meteis, que la letra “í” amb accent agut existís pas dins l’alfabet francés. Curiosament aquel meteis registre civil aviá acceptat abans l’inscripcion d’una tal “Anaís” e d’un tal “Loís”.

 

De fach, aquela fobia contra totas las lengas que sián pas lo francés es arribada a situacions ridiculas, coma es lo cas de Vilanòva de Magalona, qu’un ciutadan pausèt un planh en justícia contra lo panèl en occitan e lo tribunal li donèt rason. La rason evocada èra  que l’accent agut sus l’”ò” del nom occitan de la vila pausava de problèmas “a la seguretat rotièra”.

[Poblejat dins www.jornalet.com]