|
|
Escrito por Ramón Nicolás Non revelo nada novo se afirmo que as novelas, desde hai ben anos,
presentan as fronteiras xenéricas cada vez máis diluídas e difusas. Xa o
afirmou Doris Lessing no seu día: “Non hai leis para a novela. Nunca as
houbo, nin poderá habelas xamais”. Cantas veces nos atopamos propostas
narrativas nas que conviven, non sei se en harmonía pero si con efectividade,
prosa con ensaio e con fragmentos de inspiración ou feitío claramente
dramático. Esta novela de Cecilia F. Santomé, que
ademais foi galardoada co premio Blanco-Amor, demostra o que arriba se dixo
pero indo, talvez, un chisco máis alá pois, alén de incluír unha novela
final, incorpora dúas partes máis que gozan de certa independencia, sendo a
primeira delas unha recreación ou reescrita da primeira novela que a autora
publicou –Quérote,
eu tampouco- tal e como ela mesma confesa. É así, evidente, que esta Boundaries Road goza dunha
indiscutible variedade ou, se se quer, heteroxeneidade tanto no que se refire
aos puntos de vista empregados como aos argumentos recreados e aposta, sen
dúbida, por unha maior complexidade formal que deseña unha recepción un tanto
máis esixente. Cadaquén terá os seus favoritos: para min, non o dubido, é
toda a parte inicial cun protagonismo marabilloso ás glicinias a esa segunda
parte, tan transparente e realista, na que Cecilia procura e procura, ata
quedar exhausta, a validación dun cadro dun célebre pintor nun exercicio no
que alén do proceso de investigación é manifesto priorizar o factor
memorialístico. Mais, con todo, esa é unha parte
secundaria pois a proposta, que se abre con Cecilia, que precisa alugar un
cuarto e conseguirá no número 62 da rúa que lle dá título ao libro onde
Natalie e Tom a acollerán, se se pode dicir así, pero desde onde se constrúe
unha rede que bebe nas profundidades da psicoloxía humana. Mais no fondo da
novela talvez destaque a recreación de motivos como son a soidade, as
identidades e as posibles crises que desde ela se poden xerar, a comunicación -ou falta dela-, a
emigración, as contradicións, a precariedade laboral e un certo aquel
melancólico que abala dun lado a outro e que, por veces, é bo que así sexa. Cecilia F. Santomé Boundaries Road Xerais,
Vigo, 272 páxinas, 18,95 €, 2026 [Fonte: cadernodacritica.wordpress.com] |

Sem comentários:
Enviar um comentário