Virginia Woolf inédita e namorada

Una mullerona (literal), Violet, protagoniza a primeira ficción da escritora que deu grandes zancadas de liberdade no século XX

Virginia e a súa amiga Violet en 1902. Á esquerda a portada, ilustrada por Andrea Reyes, do libro en que Páxinas de Espuma reúne tres contos inéditos da escritora.

Escrito por Ana Abelenda    

Non hai dúbida, este é un achado feliz. Un cuarto propio para as persoas que entenden a literatura ao seu xeito. Tómome a liberdade de ser eco do que escribe Patricia Díaz Pereda, tradutora e gran divulgadora española de Virginia Woolf (Londres, 1882-Sussex, 1941). Aquí Violet, mullerona que naceu xa excepcionalmente grande de pé e titula un volume de tres contos inéditos de Woolf achados nun riso do azar pola profesora Urmila Seshagiri. «Había mulleres xigantescas, tombadas en poltronas como mármores gregos, vestidas con drapeados de forma que o vento descubría pequenos espazos brillantes nos seus ombros, que rían mentres se servían amorodos...», lemos voando ao entrar nO xardín máxico, onda damas aristocráticas que non son o que parecen, que saben moi ben o que necesita unha muller. É o segundo conto dos tres ata a data inéditos que publica Páxinas de Espuma. Faiscantes, libres, gozosos e extravagantes, neles atopamos a semente do pensamento rompedor da autora da o faro e Orlando, unha sorte de alpendre propio desta pioneira feminista na primeira infancia do grupo de Bloomsbury. Sorprende a edición, ao Jane Austen. «Hai un certo criterio historicista nisto. Partimos dunha liña inexperta, coa idea de que ao velo puidéseche levar a outra época. É un libro tal como Virginia cremos que o tivese feito de haberllo podido regalar á súa amiga Violet», conta Paul Vello, editor de Páxinas de Espuma.  

Violet é a amiga enorme, referente, de Virginia que protagoniza esta sorpresa de xoia editorial. «Estes textos son o comezo dunha grande escritora, e tamén o comezo dunha grande editora. O inicio de Hogarth Press, selo no que Virginia e o seu marido, Leonard, fan cousas moi interesantes como editores. Eran outro tipo de libros os que circulaban en Inglaterra nese momento. Desde a editorial puxémonos a estudar como era a estética nas edicións populares, cales eran os libros que Virginia Woolf estaba a ver nese momento, papeis, formatos e coleccións habituais... Fixámonos nunha colección preciosa desa época, Little Britain, que dedicaba aos diferentes condados de Inglaterra un librito con características similares ao que temos entre mans de Virginia», comenta.

[Imaxe: Páxinas de Espuma - fonte: www.lavozdegalicia.es]