«Bugonia», ou a inminente extinción da humanidade

Nomeada a mellor película nos Globos de Oro, a película de Yorgos Lanthimos é a enésima expresión de odio do director cara á sociedade actual 

Emma Stone protagoniza «Bugonia».

Escrito por ANDRÉS QUINTIÁN / S. F.

A eterna incógnita, estamos sós no universo? En caso negativo, que opinarían eses seres de nós se nos visen? Isto expón o director grego, Yorgos Lanthimos (A favorita, Pobres criaturas), no seu último traballo, Bugonia. O filme aborda o secuestro de Michelle, a presidenta dunha gran farmacéutica, a quen dá vida Emma Stone, na que é a súa cuarta colaboración consecutiva co cineasta. Os secuestradores, Teddy (Jesse Plemons) e Don (Aidan Delbis), un par de curmáns aos que a vida non tratou ben en absoluto, raptan a Michelle, convencidos de que, en realidade, ela é unha extraterrestre, que se ha mimetizado dentro da nosa sociedade para orquestrar a nosa destrución en segredo. Con todo, Teddy descubriuna, ou polo menos iso cree.

O plan é torturar á malvada directiva ata que confese que, en efecto, non é humana, para que despois, leve á súa nave e poidan negociar co emperador andromediano a retirada da súa raza da Terra. A intención de Lanthimos non é sorprender, é incomodar, un dos seus selos autorales desde a obscena Canino (2010). Pouco importa que Michelle sexa un alien ou non, o verdadeiramente relevante é que o noso mundo é un noxo: multinacionais sen ningún tipo de ética e ás que as persoas lla repampimplan; violadores de nenos, que non só campan ás súas anchas, senón que forman parte dos corpos do estado; seres detestables que arrastran aos seus familiares á súa espiral de tolemia, sen importarlles as consecuencias... Todo isto e máis, é o que expón o autor ao longo dun asfixiante thriller, que, curiosamente, pásase nun dicir amén, e cuxa conclusión é clara: non hai salvación posible para nós. Calquera físgoa de humanidade que algunha vez existiu, quedou sepultado pola onda de capitalismo, impersonalidade e excesos que alaga a sociedade actual. Só nos queda agardar ao inevitable e tráxico final, pero mentres agardamos, as películas de Lanthimos sérvennos como un excelente e maquiavélico entretemento, e Bugonia non é unha excepción.

[Fonte: www.lavozdegalicia.es]