Actúa en Ferrol e en Pontevedra dentro da xira internacional do seu disco «Moura», un éxito de vendas
Un artigo de BEA ABELAIRAS
Ana Moura (Santarém, 38 anos) actuará este sábado no Auditorio de Ferrol e ao día seguinte no pontevedrés. Non é a primeira vez que esta fadista sobe a escenarios galegos, pero si é a primeira visita dunha etapa exitosa en fama, xa que leva nada menos que 150 semanas no alto das listas de vendas. A cantante conserva o ton sereno, a pesar de que a maquinaria que agora a rodea organízalle cinco entrevistas telefónicas nunha soa mañá. É a nova vida dunha carreira musical que trata de achegar o fado ao jazz e de convencer o público de EE.UU. (a súa seguinte parada) de que moitos sentimentos das súas cancións son xemelgos dos de Nina Simone, á que adora e escoita con devoción.
-O galego é un público coñecido para vostede...
-Sííí, en Galicia e en Ferrol estiven xa co anterior traballo, Desfado, co que empecei a romper coa interpretación máis clásica, aínda que tamén vin con outros discos anteriores, que eran máis tradicionais.
-«Moura» rompe aínda máis que «Desfado»...
-Este Moura rompe máis, porque ten instrumentos como guitarras con tratamento especial e experimental, amplificado coma se fosen o dunha guitarra eléctrica e creo que isto vai moi ben coa portuguesa. É certo que o distingue do fado tal e como se coñece de sempre.
-¿Quere achegalo ao jazz e facelo bailable?
-En tempos o fado bailábase, pero comezou a promocionarse como música máis triste, aínda que neste disco hai fados máis alegres que demostran que si o fado se canta, chórase e fai sorrir, pódese bailar. Con este traballo eu pretendía demostrar que o fado non é só un pranto.
-E achegalo ás persoas que pensaban que lles aburría...
-É certo, hai persoas que pensaban que era unha música moi deprimente e agora están a descubrir que é alegre e que se lles pode facer bailar.
-¿Como cambia a vida dunha artista que pasa de interpretar música tradicional a ser unha estrela en vendas?
-A miña vida cambiou moito e sempre pola música, é o meu ritmo, pero sigo cantando temas de sempre. De feito, están nos dous últimos discos. O meu obxectivo non pasa por renegar do fado tradicional, senón por atopar a miña propia identidade na música e concretamente no fado e por iso estou a experimentar cousas diferentes e deixando que me influencien músicos, por exemplo Prince, que cambiou a miña vida, inspiroume e axúdame a construír a miña propia historia. A diferenza principal entre os meus primeiros discos e os traballos de agora radica precisamente nesa identidade que hei ir atopando.
¿Atopa musas na música galega e española?
-Gústame moito Rosalía, non paro de escoitar o seu disco e fun ao seu concerto de Madrid. Encantoume, é moi boa. Uxía tamén está moi próxima a Portugal, a diferenza tamén é bonita, estamos próximos á música galega.
-¿Prepara un novo traballo?
-Estou a traballar noutro, claro, pero está nunha fase moi embrionaria, así que non podo falar aínda del. Céntrome en comentar esta xira que me vai levar a Estados Unidos e a outras cidades de Europa despois de pasar por Galicia e España. Iso si, canto termine volverei ao estudo para gravar de novo.
-¿O seu camiño seguirá sendo maridar o fado co jazz?
-Aínda non podo concretar moito, teño tantas ideas que necesito concretalas...
-¿Con que música desconecta?
-Encántame o soul, escoito moito a Nina Simone, Marvin Gaye... Son as miñas influencias, eu creo que están moi próximos ao fado en canto a contidos, non talvez na forma, pero si no sentimento. Ás persoas que non entenden o portugués eu sempre lles explico que escoiten as letras de Nina Simone, porque poderían ser un fado.
-¿Reserva algunha sorpresa nos recitais galegos?
-Claro, encántame Galicia, espero que gusten os concertos que lles estou preparando, porque vai incidir no disco Moura e haberá algunha sorpresa anterior.
«Á xente que non sabe portugués dígolles que as letras de Nina Simone poden ser un fado»
[Imaxe: Álvaro Ballesteros - fonte: www.lavozdegalicia.es]
Sem comentários:
Enviar um comentário