Charlotte Rampling: «Queixume moito a situación que está a vivir Woody Allen»

A actriz fala en Róterdam do acoso sexual no cine e di que nunca o sufriu

 

 

Un artigo de  JOSÉ LUIS LOSA 

 

 «O máis preto que estiven de sufrir acoso sexual no meu xa longa carreira foi como septuaxenaria, cando en 45 anos tiven que aguantar como Tom Courtenay deambulaba en calzones polo estudio. Foi horrible. Podería pórse os pantalóns horas antes, pero debía de estar cómodo». Con esta anécdota humorística resolveu Charlotte Rampling no seu encontro coa prensa en Róterdam os rumores sobre supostas situacións escabrosas durante a rodaxe de Porteiro de noite, cando ela iniciaba a súa carreira e protagonizou este filme no cal se abordaba unha relación sadomasoquista e o reencontro dunha moza xudía coa súa torturador nun campo nazi, encarnado por Dirk Bogarde.  

 

A actriz británica advirte en declaracións a La Voz de Galicia que non quere negar a evidencia de que o acoso sexual estivo moi presente na industria do cine. «Coñezo casos de compañeiras que o sufriron. Eu debín de ter sorte. Saín de Inglaterra moi novo para rodar películas con gran carga sexual e moi controvertidas como A caída dos deuses ou Porteiro de noite. Pero era cine autoral, alí estaban Visconti ou Liliana Cavani e parece que iso impuña respecto xeral. E tiven como compañeiros de repartición a homes como Bogarde, un gentleman. A Sean Connery e por dúas veces a Fabio Testi, que debían ser entón os tipos máis desexados do planeta».  

 

Recorda Rampling unha produción de Dino de Laurentiis que foi todo un inferno, Orca, a balea asasina, sucedáneo da coetánea Quenlla. «Entre o accidentado da rodaxe, co mar embravecido, e Richard Harris, que tiña accesos de ira mecidos polo alcol, aquel proxecto resultou un tormento. Pero Harris non me tiraba os tejos. Non se tiña en pé», recorda.  

 

Xa nun ton máis serio, a actriz tivo palabras para Woody Allen, con quen traballou en Stardust Memories, un dos filmes onde Allen ispe a súa personalidade con maior fiereza. «Foi unha experiencia artística extraordinaria. Queixume moito -sen poder entrar no fondo da dolorosa cuestión- a experiencia pola que está a pasar Woody».  

 

«Creo -profunda Rampling no anterior- que no xeito en que se está tratando en EE.UU. un problema intolerable que existe e era necesario por fin destapar, hai, con todo, algo de sobreactuación moi norteamericana».  

 

Neopuritanismo en EE.UU.   

 

Non nega, xa que logo, os abusos, pero matiza: «Sen dubidar de todas as compañeiras que están denunciando o seu sufrimento, comezo a atisbar un aire de proceso coral. Non quero falar de caza de bruxas, pero é un clima no cal calquera está exposto a ser colocado no punto de mira. É, paradoxalmente, unha reacción que entronca co puritanismo sobre o cal se fundou EE.UU.».  

 

Deste xeito, Rampling, vén dalgunha forma a sumarse ás voces doutras actrices europeas veteranas como Catherine Deneuve ou Juliette Binoche, que matizan a posta en escena do outing sobre o acoso sexual tal e como este está a desenvolverse nun Hollywood enardecido.

 

[Imaxe: ETTORE FERRARI - fonte: www.lavozdegalicia.es]