A Coruña acollerá a maior exposición do Lalique xoieiro organizada en España

A Fundación Barrié exhibirá preto de 300 pezas do mestre do «art nouveau e art déco» entre o 26 de marzo e o 12 de xullo 

Unha das pezas que se exporán na Fundación Barrié dentro da mostra «LALIQUE. A beleza no art nouveau e o art déco» é o «Broche Andoriña», creado cara a 1890 por René Lalique en ouro, diamantes, rubíes e esmalte.

A Fundación Barrié da Coruña acollerá, a partir do 26 de marzo, «Lalique, a beleza no art nouveau e o art déco», a maior exposición organizada ata a data en España sobre a obra de René Lalique (Ai, 1860 - París, 1945), mestre do art nouveau e o art déco que «redefiniu a relación entre arte, deseño e industria e marcou un antes e despois na historia do deseño europeo do cambio de século», indican desde a entidade fundacional.  

Comisariada por Véronique Brumm, directora do Museo Lalique, a mostra reúne importantes obras procedentes do propio Museo Lalique (Wingen-sur-Moder, Francia), do Museu Calouste Gulbenkian (Lisboa) e de coleccións privadas. A exposición presenta preto de 300 pezas, principalmente xoias e obras en vidro, xunto con debuxos e outros obxectos como espellos ou téxtiles.  

Con esta exposición, a Fundación Barrié dá continuidade á súa aposta por abordar o deseño desde distintos ámbitos da creación artística, na mesma liña que as súas anteriores exposicións monográficas dedicadas a Verner Panton, Mies van der Rohe ou Fernando e Humberto Campana, así como a mostras colectivas centradas no deseño escandinavo, o deseño holandés e, máis recentemente, no deseño téxtil ou a historia do calzado.  

Durante o transcurso da exposición, a Fundación Barrié organizará talleres didácticos dirixidos a centros educativos, colectivos de diversidade funcional e familias. A mostra acompáñase, ademais, dun catálogo ilustrado.   

A exposición «Lalique, a beleza no art nouveau e o art déco» explora o talento polifacético de René Lalique a través dun percorrido pola fabulosa traxectoria do artista, especialmente a súa faceta de xoieiro. Os colgantes, pendentes, adornos para corpiños, colares, diademas e incluso hebillas de cinto «reflicten a súa capacidade innovadora e a súa renovación da arte da xoiería. Os debuxos e as fontes de ferro permítennos comprender mellor o seu proceso creativo. As estolas, os marcos, os bastóns, aplíquelos e outros espellos demostran que René Lalique, en resposta ao seu tempo, foi moito máis que un ourive e vidreiro. Para rematar, a través dunha mirada á súa historia, pomos de relevo a fértil imaxinación do artista e o descubrimento da fauna e a flora que tanto lle inspiraron, sen esquecer a súa devoción pola muller», indican os organizadores.  

René Lalique (1860-1945)« viviu dúas vidas artísticas consecutivas», agregan, nas que destacou como unha das figuras máis relevantes que marcaron coa súa personalidade a época do art nouveau e, máis tarde, a do art déco, dous estilos diametralmente opostos.   

«Inspirouse na natureza e tivo a audacia de utilizar o corpo feminino como elemento decorativo, creando algunhas das xoias máis representativas do art nouveau», apuntan sobre a beleza dos seus colgantes, broches, colares, diademas, lentes, peites... pezas orixinais e creativas, fabricadas mediante as técnicas máis elaboradas. «Non dubidou en empregar materiais que, ata o momento, utilizábanse pouco e considerábanse de segunda categoría, tales como o corno, o marfil, as pedras semipreciosas, o esmalte e, por suposto, o vidro, que combinou co ouro e as pedras preciosas», sinalan antes de destacar que «pola súa orixinalidade, o seu talento e a renovación que introduciu foi considerado por Emile Gallé, outro dos grandes nomes do art nouveau francés, o inventor da xoiería moderna»».   

«No apoxeo da súa carreira como xoieiro, Lalique foi cambiando de rumbo aos poucos ata converterse en vidreiro. Os seus primeiros experimentos remóntanse á década de 1890, pero foi o seu encontro co visionario perfumista François Coty en 1908 o que xogou un papel decisivo, levándoo non só a crear, senón tamén a producir, frascos para os mellores perfumistas. Aos poucos, foi engadindo caixiñas, vasos, lámpadas...». Considerado un  xenio do vidro e creador ecléctico, non só se interesaba pola arte da mesa e polos frascos de perfume, senón que tamén deseñou tapóns de radiador para os luxosos coches dos anos vinte e decoración para trens, transatlánticos e tendas, entre outras cousas. Ademais, interesouse pola arquitectura relixiosa e creou fontes excepcionais. 

[Imaxe: Museo Lalique, depósito Shai Bandmann e Ronald Ooi © Karine Faby - fonte: www.lavozdegalicia.es]