O pintor máis lonxevo do mundo

O autor do artigo reivindica o retorno ás salas do Museo de Pontevedra do retrato de muller de Luis Torras

 

Retrato de muller, que toma como modelo a esposa do autor, Luis Torras Luís Torras

Por MANUEL RUIBAL 

Recentemente visitei en Vigo ao pintor en activo máis lonxevo do mundo, Luis Torras, con 106 anos moi cumpridos, e á súa muller, María Jesús Incera, tamén lonxeva e musa de toda a vida do artista. Recibíronnos cariñosamente na súa casa-estudo a un antigo alumno seu, ao que recoñeceu despois de case sesenta anos, e a min, que non me coñecía máis que de nome. 

Máis dunha vez estiven tentado a escribir sobre este pintor e direi por que. Cando eu era un adolescente viña en autobús desde o meu Porráns natal (en Barro) á academia de don José Buela, que estaba moi cerquita do vello museo da nosa capital, en Pontevedra. Comezara a debuxar e a pintar alá na miña aldea, pero nunca entrara nun museo, nin tampouco vira un cadro en vivo; só na escola marabillábame vendo nos libros reproducións en branco e negro de obras dos grandes mestres do pasado e, como algo milagroso, tiña gardado algún almanaque a toda cor da empresa mineira Río Tinto de Huelva. 

E un día, heme alí, naquel museo da nosa cidade, naquela época pouco visitado, ante os lenzos de pintores como Colmeiro, Manuel Torres, Laxeiro, Maside… E, entre todos eles, o cadro que encabeza este texto, do que é autor Luis Torras (Vigo, 1912). Estou a falar creo que do ano 1959. Hei de dicir que eu nunca oíra falar destes pintores e que me atopei ante un mundo novo. 

Por razóns de espazo só expresarei brevemente o meu sentir ante aquel cadro de Luis Torras, que me impresionou de tal forma que nunca o esquecín, nin esquecerei. O seu intimismo está cheo de poesía. Nunca a pintura e a poesía foron tan irmás como nesta escena composta por unha figura de muller, que vén sendo a do propio artista, cun libro nas mans e outras sobre a mesa padiola. Todo está bañado por unha luz tenue, vinda dunha fiestra rústica. Ao fondo ven dous cadros, que, aínda que incompletos, identifícanse como obras do propio artista. Porque don Luís Torras distínguese claramente entre os seus colegas contemporáneos: a súa paleta é acariñada con moita frecuencia pola espátula e de aí nace un mundo cheo de gran beleza, porque el nunca renunciou ao feito sublime do que é a pintura. 

Esta obra está realizada con espátula sobre tablex e mide 114 centímetros por 145 centímetros. Estudeina naquel tempo afastado tan minuciosamente e tantas veces naquel querido museo que a añoranza asómase a estas cuartillas brancas. 

Luís Torras (dereita), coa súa esposa, María Jesús Incera, nunha homenaxe co gallo da súa 104.º aniversario.

Co tempo, cando viaxei por eses mundos e coñecín todas as tendencias pictóricas, empecei a pensar que o cadro que nos ocupa ben pode ser un Vermeer do noso tempo. Por certo, hoxe esta extraordinaria obra non se exhibe no novo museo pontevedrés. Ignoro o motivo, pero, sexa cal for, é un gran pecado para os que aman a pintura; xa que alí están os cadros dos seus contemporáneos e doutros pintores posteriores.

Arte que traspasa o tempo 

Co tempo contemplei outras obras de Luis Torras, moitas admirables. Non son crítico de arte e non pretendo tal ousadía, pero quixen evocar unha que me descubriu na adolescencia o que é a arte que traspasa o tempo; e, aínda que eu fun por outros camiños, sempre perviviu en min a beleza, hoxe por algúns tan mal levada. Agora, desde esta páxina, pregúntome: ¿Cando se lle fará unha antolóxica a este pintor no novo Museo de Pontevedra, no de Santiago ou noutros museos e fundacións, onde reinaría esta gran obra á que me estou referindo? 

Espero que os responsables da cultura préstenlle atención a este gran pintor do noso tempo. Os amantes da pintura estaranlles entón sumamente agradecidos e a xustiza no mundo da arte quedará en bo lugar. Eu deséxolles a Luis e María Jesús, esta cariñosa parella, que sigan cumprindo anos ata que Deus queira.

Manuel Ruibal (Barro, Pontevedra, 1942) é pintor.

[Imaxe: M. Moralejo - fonte: www.lavozdegalicia.es]