«Persecución ao límite», un ogro cinéfilo

Por tal sátrapa como Ben Kingsley, a película xa merece a pena

Por EDUARDO GALÁN BRANCO

Para evitar enganos, Persecución ao límite xa empeza cunha trepidante persecución automobilística por unha autobahn alemá, onde o intrépido protagonista ameaza unha introdución á súa historia. Si, é certo que intrépido e trepidante son reclamos publicitarios do pasado, perfectos para vender aventuras literarias ou cinematográficas. Hoxe, esas palabras non están de moda e, con todo, definen ben a esta peliculita entretida, sen moito empaquetado nin exceso de imaxinación, pero honrada e, ás veces, ata simpática. Menos dá unha pedra. Ademais contén un malo soberbio, a cargo de Ben Kingsley, constantemente ao bordo do exceso e o despendole. E, de propina, tamén vén outro malvado de qualité que quere ser exquisito, menos logrado a pesar de contar co talento pasota de Anthony Hopkins.

Entre carreira e carreira, abríndose oco no medio de solventes escenas de acción rodadas no pintoresco Monschau, está a historia de amor de Nicholas Hoult e Felicity Jones, noiva enferma do prota por cuxa saúde se embarca o heroe en aventuras delituosas, roubando un camión de drogas ou un auto deportivo de alta gama cargado de diñeiro. É todo. Ou case. 

Xa dixemos que o realmente entretido da película é ver a Hopkins e Kingsley, fronte a fronte, retándose en cafeterías. Hopkins é un gánster fino, que se cre deidade, vestido con traxes azul celeste, citando a Shakespeare ou explicando a Mozart. O moi pago aproveita calquera ocasión para sacar a relucir a súa cultura, citándolla a un vello empregado de gasolineira antes de matalo -o gran e veterano actor alemán Joachim Król- ou enfrontándoa ao mundo lumpen do seu amigo-inimigo Kingsley. 

Ao contrario que o soseras de Hopkins, Kingsley é un xenial ogro cinéfilo que compón un personaxe réplica do que xa interpretou fai máis de quince anos en Sexy Beast; un tolo perpetuamente drogado, vestido con pixamas dourados e enormes lentes de sol dos anos setenta, colgado de Burt Reinolds -xenial a descrición que fai do seu físico en Deliverance - ou mirando a inefable Perfect nun televisor xigante, con Travolta facendo baile aeróbico. «Debeu gañar o Óscar por esta película», afirma o crítico destroyer. Por tal sátrapa, a película xa merece a pena.

«COLLIDE»

R.U.-Alemaña- Estados Unidos, 2016.

Director: Eran Creevy.

Intérpretes: Nicholas Hoult, Ben Kingsley, Felicity Jones, Anthony Hopkins, Marwan Kenzari, Clemens Schick, Alexander Jovanovic, Christian Rubeck, Joachim Król.

Acción. 100 minutos.

[Fonte: www.lavozdegalicia.es]